eten geven...als je alleen voor staat

ChristelDepaepe · Geregistreerd op: 05 Dec 2007 Berichten: 289 Woonplaats: Veurne

Meestal sta ik er alleen voor om hun 's middags en in de namiddag hun groenten - of fruitpap te geven.
Als het goed gaat en ze zijn welgezind, kan ik ze alle twee tergelijkertijd eten geven. Daarmee bedoel ik, elk in hun relax en ik zit dan op een klein bankje voor hen en geef ik elk op z'n beurt een hapje.
Soms gebeurt het dat ze wenen vd honger en lukt het mij niet om patatjes te geven. Ze beseffen precies nog niet dat dit ook hun honger stilt. Dan geef ik hen eerst een kleine hoeveelheid melk en na een kwartiertje / halfuurtje geef ik dan patatjes.
Het gebeurt ook (zoals daarstraks) dat ik eerst aaron eten geef en daarna Ferre (of omgekeerd).
Wat als er 1 vd twee dan keihard weent? Ik weet dan niet wat eerst doen. Stop ik met de ene eten geven, dan weent die ook. Troost ik de andere zijn dan weer de patatjes koud van die ene (dan moet ik dat weer opwarmen enzo..) Ik trappel dan gewoon in het rond en kan ik het niet bolwerken. Ik vind dit zo frustrerend, eten geven als ik alleen ben!
HELP!
_________________
Christel, mama van Ferre & Aaron ° 2 mei 2008

Jipenjanneke · Geplaatst: Do Okt 02, 2008 10:46 am Onderwerp:

Herkenbaar!! Ik heb er zelfs begeleiding voor nodig gehad om het te doen lukken... Onze kinderen konden/wilden niet wachten op elkaar, dus elk eetmoment was een stressmoment. Ik zorgde er dus altijd voor dat er iemand was, maar dat gaf me tegelijkertijd een gevoel van een slechte mama te zijn.

We hebben het dus alle 3 moeten leren... samen eten geven/krijgen. Dat heeft wel enkele voedingen geduurd (en 't grapigge is, bij de om eten ze wel flink samen!! Die heeft er soms 6 tegelijkertijd te voeden), maar we kunnen het. En ik (probeer althans) me minder op te jagen in hun gejengel. Als (meestal) Tinne niet wil eten, tja dan wil ze niet, dat gaat ze uit haar stoel en eet ze niet. Wil ze wel eten, dan blijft ze zitten. Ik ben daar erg kordaat in geworden (omdat 't gewoon moest, Tinne heeft een strenge hand nodig, moet duidelijk weten waaraan waaraf). En nu zijn onze eetmomenten leuke tijden (meestal toch) en kijk ik er gewoon naar uit om alleen te zijn met de kinderen, terwijl ik vroeger elke minuut alleen met T&W een hel vond en op voorhand vanalles plande om er toch maar niet alleen mee te zijn...

Je hebt misschien niet veel aan dit berichtje, kan je niet echt tips geven van zo of zo, maar gewoon volhouden! Succes!!
_________________
Ann, Mama van Tinne en Wouter °09-08-07

ils · Geplaatst: Do Okt 02, 2008 11:22 am Onderwerp:

Hier sta ik er ook vaak alleen voor om hen eten te geven. Maar vanaf het begin, allez vanaf dat Meike thuis was uit het ziekenhuis, geef ik hen samen eten.
In het begin was dat in hun relaxjes en mama er op haar poep met de flessen tussenin. Vanaf het moment dat ze groente-en fruitpap eten was dat eerst in hun relaxje op de tafel en zo om en om een lepeltje. Vanaf dat ze zelf goed rechtop kunnen zitten, zitten ze elk in hun kinderstoel, maar ze krijgen nog steeds om en om een lepeltje. Zelfs als ik niet alleen thuis ben, doe ik nog vaak zo Wink

. Het werkt voor ons op die manier het beste. Al geef ik wel toe dat ik hier zelden of nooit een brulconcert gehad heb. Misschien omdat ze niet beter weten Confused

?
Wel is het zo dat vooral Meike vaak niet wil eten. Als er teveel brokjes inzitten, spuugt ons madam die er allemaal weer uit Rolling Eyes

. Maar daar ben ik ook heel kordaat in geworden, als ze niet wil, dan eet ze maar niet en dan moet ze maar wachten tot de volgende keer! Ze kan best brokjes eten, maar is vaak te koppig om het te doen. Ze zijn echter ruim 1 jaar en moeten stilaan met de pot mee-eten. Ik kan niet alles blijven pureren. Ze hebben trouwens tandjes genoeg om te kauwen.
Als één van de 2 huilt, zou ik die even laten brullen. Anders riskeer je idd 2 krijsende babies. Je hebt maar 2 handen en je kunt niet nr 1 eten geven en nr 2 troosten. Hoe hard het soms ook is, ze moeten leren wachten op elkaar, anders word je als mama knettergek!
_________________
mama van Milo (16/02/06) en Marin en Meike (13/07/07)

christa · Geregistreerd op: 22 Jan 2008 Berichten: 56

Wij hebben het probleem hier ook voor (ook al zijn ze 10 maanden). Ik gaf en geef ze - als ik alleen ben - samen eten, want op elkaar wachten lukt niet. Om en om een lepeltje en als er één beter eet, dan maar die ene. Sarah doet vaak moeilijk en dat betekent schreeuwen (hard), wat Sofie eerst niet erg vindt, maar na een tijdje wel en dan ook niet meer goed eet. Wie niet goed wil eten, geeft ik dan een tuutje (ben er niet voor, maar dat geschreeuw is ook niet te doen) en ik doe verder met de andere.
Maar ook hier is het al gebeurd (nu iets minder, maar enkele maanden terug toch vaker) dat ik eerst een kleine fles gaf en ze dan zonder problemen de groenten- of fruitpap opaten. Ik probeer dat wel zo weinig mogelijk te doen; ze moeten het leren.
_________________
moeder van een zoon, twee dochters en de tweeling Sofie en Sarah

San · Geplaatst: Do Okt 02, 2008 12:44 pm Onderwerp:

ik geef hen altijd tegelijkertijd eten, ook als C thuis is. Ze moeten maar leren op elkaar te wachten. Nu, ik ben ondertussen specialist in snel-voeden, en wat iki gewoonlijk doe is eerst Michiel 3 schepjes achter elkaar geven, en daarna Arne, dan Michiel 2, dan Arne 2, en dan 1 en 1. Door die eerste hapjes snel achter elkaar te geven beginnen ze te beseffen dat ze voeding krijgen, en dan gaat het beter. Ik zet ze ofwel in de relaxjes ofwel in de stoelen, zodanig dat ze mij allebei én de kom heel goed kunnen zien. Ik geef nooit een flesje vooraf om de honger niet te still want anders dan eten ze minder patatjes, en achteraf krijgen ze nu een flesje water. Onze crèche geeft een uur op voorhand wel verse soep, en dat helpt ook wel om ze rustiger hun eten te kunnen geven!
_________________

loeloe · Geplaatst: Do Okt 02, 2008 1:13 pm Onderwerp:

Ik heb er ook altijd alleen voor gestaan.
Tip: op tijd beginnen. Niet wachten tot ze honger hebben, de honger een beetje voor zijn. Ik was soms voor 11u al patatjes aan't geven. En na verloop van tijd weet je ook welk kind beter kan wachten. Hier was dat Fré. En als er eentje weent, tja, dan is dat maar zo. Ik sprak er dan sussend tegen, maar gaf de patatjes ondertussen wel verder aan de ander. Altijd onthouden: een ontspannen mama = ontspannen kinderen. Zij voelen dit echt! En geloof me, die regel moet ik nu nog dikwijls tegen mezelf herhalen hoor!!
_________________
Toegewijde mammie van Fré en Fran (19/08/2006)

mamataan · Geplaatst: Do Okt 02, 2008 1:38 pm Onderwerp:

Ik stond er ook alleen voor, en hier hebben ze moeten leren om, om de beurten te eten. E een lepeltje en dan M een lepeltje, en zo verder om en om. Ze wenen en dan willen ze helemaal niet meer eten, maar ik had geen keuze. Het is moeilijk, maar ze zullen dat toch moeten leren. Nu na maanden (ze eten nu al wel zelf) is het nog zo dat als ik iets aan E of M geef, onmiddellijk het handje opgaat en de vraag "Zus?"
_________________
Karin
Trotse mama van Ella en Maud (14-02-2007)