fopspenen

San · Geplaatst: Di Mei 27, 2008 4:40 pm Onderwerp:

Ja, ge moet ook wel chance hebben dat je kind geen tut wilt hoor! Die van ons hebben totààl geen behoefte daaraan en dat is echt wel zalig gemakkelijk.

Onze Marnik gaven we wel een tut en die spuugde die altijd terug uit, dus na 2 dagen hebben we foert gezegd. Hij heeft nooit een duim gezogen, nooit op zijn vuist gezogen, nooit een troostdoekje nodig gehad. Zij zijn duidelijk hetzelfde van houding.

Bij hen hebben we gewoon gezegd, geen tut en we zien wel. Als ze duim beginnen zuigen geven we wel een en dat hebben ze tot nu toe nooit gedaan. We krijgen daar wel regelmatig commentaar op hoor van mensen, zeker als ze zo wat zitten te kneuten. Dan is het altijd van "steek daar toch een tut in". Vorige week nog kwam iemand op bezoek en die zei tegen mij dat ik een slechte mama was omdat ik hun een tut ontzegde. Van zo'n commentaar krijg ik dan wel hoor. Twisted Evil

Maar ik zie geen reden om er wel een te geven als ze niet constant zitten te zuigen en die behoefte niet hebben. Als ik mijn pink in hun mond steek duwen ze die weg. Ze brullen alleen als ze razende honger hebben, verder hoor ik ze amper!

Over tutjes gesproken: Vorige week stond ik in de apotheker en daar was een vrouw die ik vaag ken van aan de schoolpoort (die staat bekend in ons dorp als een écht dom blondje, en dat is ze ook). Soit, die had dus een zoon van een jaar of vijf bij en op een gegeven moment zie ik die zoon naar het rek met de BIBI tutjes wijzen en zo staren als een kind dat snoep wilt. Hoor ik die vrouw zeggen tegen haar zoon "kies maar één uit". Ik stond echt perplex. Dat mens zag dat ik grote ogen trok en begon zo'n ganse uitleg over hoe zij tot haar negende met een tut sliep en dat haar tanden toch perfect in orde waren, enzovoorts enzoverder, en dat haar zoon dat van haar ook mocht. Toen ze doorging zei de apotheker heel droog dat ze elke week een nieuwe tut kwam kopen omdat haar zoon die gewoon kapot bijt. Ik had zoiets van Laughing

_________________

Jipenjanneke · Geplaatst: Di Mei 27, 2008 8:06 pm Onderwerp:

Tja, ik was ook niet van plan om ze tutjes te geven, maar ze hadden ze al naast hun liggen toen ik de eerste keer op neo kwam... en omdat ze 't blijkbaar toch nodig hadden met die zuigbehoefte... Ik ben wel van plan om ze geen jaren te laten tutten - ik krijg de kriebels als ik een kind +3j nog zie rondlopen met een tut. Daarom nu al de gebaren.
_________________
Ann, Mama van Tinne en Wouter °09-08-07

Vlinderelf · Geplaatst: Wo Mei 28, 2008 10:05 am Onderwerp:

Ik krijg soms ook de vraag: waarom geef je geen tutje als ze een beetje zeurt. Dan zeg ik ook dat ze er geen wilt. Tja, wat moet ik doen? Een tut in haar mond forceren misschien??? Mensen zijn zo gewend aan het beeld van een baby met tut.
En naar mijn ondervinding zijn ze ook enorm gewend aan een baby in een buggy. Als ik met Ella in het draagdoek rondloop krijg ik ook altijd veel reacties zowel enorm positief als enorm negatief.
Soms heb ik de indruk dat mensen vinden dat een baby van iedereen is en dat ze zich ongevraagd mogen moeien.
_________________
Mama van Ella & Yane °23/01/08
(Yane stierf op 9 februari aan een hartafwijking)

lutg · Geplaatst: Do Mei 29, 2008 9:07 pm Onderwerp:

Dat is idd wel vaak zo hé! Iedereen denkt precies het beste te weten wat je moet doen, ook al vraag je hen helemaal niets. Rolling Eyes

_________________
Mama van E & M (°14/05/2007)

kaya · Geplaatst: Vr Mei 30, 2008 2:16 pm Onderwerp: