Hoe kom je het eerste jaar door met een drieling?

jakke · Geplaatst: Do Nov 01, 2007 12:59 pm Onderwerp:

oei anche das minder goed nieuws,maar je weet het je mag hier je lever uitspugen,hier op het forum of in de blogjes of persoonlijk

veel sterkte
_________________
mama van rani (3-10-96 ) robby (30-4-98 ) en roy (30-4-98 )

Jessie · Geplaatst: Do Nov 01, 2007 2:06 pm Onderwerp:

dat is inderdaad minder goed nieuws, maar zoals jakke al schreef, je weet ons te vinden hé.
_________________
Jessie - mama van Kaat en Tess - "mijn 2 engeltjes" (07/09/05)

joe · Geregistreerd op: 14 Dec 2006 Berichten: 269

Oei Anche, minder leuk nieuws. Veel sterkte! Hoe doen je kids het nog? Wie is nu op welke school terechtgekomen?
_________________
mama van Roxanne (24/10/1996), Nicolas (07/10/1998) en Jack en Billie (12/09/2006)

anche · Geregistreerd op: 21 Jun 2007 Berichten: 21

Ja is inderdaad geen fijne tijd voor ons. In de helft van de maand september heeft hij ons verlaten voor mijn "beste vriendin". Hij woont nu zo een 150km verderop waardoor de kinderen hem niet veel kunnen zien. Ze weigeren om tot daar te gaan, dus komt hij ze voorlopig hier maar bezoeken wat het voor mij niet makkelijker maakt.

Maar al bij al vergaat het de kinderen wel goed, ze voelen hun toch goed bij mij zeggen ze, en natuurlijk missen ze papa wel.

Ze hebben hun heel goed aangepast aan hun nieuwe school, twee van de drie gingen al naar dezelfde school, maar wel naar een andere richting, ons kim volgt moderne wetenschappen en onze jorn volgt de richting artistieke. Nu is het wel zo dat onze Jochem op een andere school de moderne wetenschappen volgde, maar vanaf maandag zal hij ook naar hun school gaan. Door de hele situatie thuis merk ik dat hij zijn broer en zus wel begint te missen, hij klaagde nooit, maar ik begon het aan hem te merken dat hij steeds meer en meer met zijn zus en broer naar huis kwam terwijl hij de eerste maand altijd te laat thuis kwam en nooit met hun.
Dus ik doe wat het beste is voor mijn kinderen, en wil dat hij ook gelukkiger zal zijn, vandaar de schoolsverandering, maar hij komt nu natuurlijk wel bij zijn zus in de klas te zitten, die protesteerde eerst, maar maakt er nu geen punt meer van.

Voor mij is het nu een verschrikkelijk harde tijd, maar ik probeer mij heel sterk te houden, ook al zit ik hier volop tussen vier pubers, dat maakt het niet makkelijker, hun leven gaat gewoon voort, en langs een kant maar goed.

Jullie mogen weten dat ik er nog altijd op hoop dat papa vlug bij ons terug zal komen, want we missen hem verschrikkelijk, ook al heeft hij mij en de kinderen veel pijn gedaan. Vooral omdat we echt wel een heel gelukkig gezinneke waren, dat geeft hij nu zelf ook toe dat er nooit iets fout was, dat ik een lief en goed iemand ben, maar hij is verliefd geworden en heeft zich er niet tegen verzet. Dit alles was al bezig van maart, natuurlijk merkte ik het en in april is het dan uitgekomen, heb hem toen al gesmeekt om te vechten voor zijn gezin, maar tevergeefs.
Ben er zeker van dat hij nu wel beseft wie of wat hij heeft achtergelaten. Geeft zelfs toe dat ik nog altijd in zijn hart zit, terwijl hij twee maand geleden zei dat het niet zo was. Zijn hart lag bij haar en niet meer bij mij.
Ach, we zullen wel zien wat de toekomst zal brengen. En als hij terugkomt dan blijft de vraag, zullen we nog ooit dat gelukkige gezinneke kunnen zijn????

Ben blij dat ik de weg naar dit forum terug heb gevonden.

Kan ik nog eens lezen hoe het jullie en de kinderen allemaal vergaat.

Heel veel lieve groetjes

Anche ]

Jessie · Geplaatst: Do Nov 01, 2007 8:40 pm Onderwerp:

anche wat een verhaal! makkelijk is het niet, zeker niet met pubers in huis.
Maar schrijf gerust alles neer, we zijn er voor je!
_________________
Jessie - mama van Kaat en Tess - "mijn 2 engeltjes" (07/09/05)

anche · Geregistreerd op: 21 Jun 2007 Berichten: 21

Dat vind ik heel tof dat ik hier alles kan neerschrijven. Dat er mensen zijn die er voor mij willen zijn, dat pakt mij.

We hebben het zeker niet makkelijk, maar proberen er toch wel iets van te maken. Ik blijf niet in een hoekje zitten. Alhoewel er dagen zijn dat ik niet tegen de tranen kan vechten, maar dan zijn er weer die vier schatten van kinderen die mij goed vast pakken en zeggen dat ik een lieve mama ben.

L · Geplaatst: Vr Nov 02, 2007 6:32 am Onderwerp:

anche
K lees hier ook net je verhaal!! amaai, moet echt wel niet makkelijk zijn!!
Als iemand weggaat is het al niet evident, en dan zeker niet als er kinderen in t spel zitten!!
pfft
kan me gewoon niet voorstellen hoe je je moet voelen, maar t is natuurlij gewoon blijven doorgaan voor de kids he!!

zoals Jessie al zei: kom t hier maar van je afschrijven!
_________________