| Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp |
| Auteur |
Bericht |
double fun

Geregistreerd op: 17 Mrt 2008 Berichten: 227
Del.icio.us
|
Geplaatst: Do Apr 17, 2008 8:30 pm Onderwerp: Help ze worden eenkennig! |
|
|
We hadden het al eerder gemerkt, maar vandaag was het nog maar weer eens heel duidelijk. Lyse wordt éénkennig.
Als er mensen in haar buurt komen die ze niet vaak ziet draait ze zich weg en begint ze te huilen en wil ze enkel nog bij de mama of papa zitten.
Hoe moet je daar eigenlijk mee omgaan?
Laat je hen toch bij mensen zitten tegen haar wil en wacht je tot het over gaat (gaat het over?) of kun je hen beter even tot rust laten komen bij ons om het daarna nog eens te proberen? Ik wil Lyse ook niet het gevoel geven dat het alleen leuk is bij de mama en papa....
Het probleem vandaag was dat ze ook niet meer bij mijn ouders wilde zitten (die komen uit Nederland en zien hen dus niet zo heel vaak). Ik vond het echt zielig voor mijn ouders! Die leken zo teleurgesteld, maar ook voor Lyse omdat ze zo huilde. Uiteindelijk is het na een tijdje wel beter gegaan, maar ik vroeg me gewoon af hoe je hier het best op reageert.
|
|
| Terug naar boven |
|
 |
pascale


Geregistreerd op: 24 Feb 2008 Berichten: 350 Woonplaats: brecht
Del.icio.us
|
Geplaatst: Do Apr 17, 2008 8:48 pm Onderwerp: |
|
|
Bij ons was dit ook het geval.
Vooral Lissa had het lastig. Wij lieten ze gewoonlijk efkes rustig doen en dat ging dan na een kwartiertje wat beter en als je ergens op bezoek was en je ging naar huis wilden ze niet meer mee.
Het heeft tijd nodig maar troost je , ook deze fase gaat weer voorbij!
_________________ mama van Silke en Lissa ( 05/09/2003) |
|
| Terug naar boven |
|
 |
tamtam


Geregistreerd op: 07 Okt 2007 Berichten: 592 Woonplaats: sint-laureins
Del.icio.us
|
Geplaatst: Do Apr 17, 2008 8:52 pm Onderwerp: |
|
|
Wij pakten het altijd wat speels aan: ze laten "vliegen" naar "vreemde" personen en telkens een beetje dichterbij gaan
Het vliegen vonden ze leuk, ze waren afgeleid en zonder dat ze het beseften zaten ze op de schoot
_________________ Tamara, mama van Sharissa (02/04/1993), Sibren (03/08/1995), Kjell (22/05/2003) en Tibbe (22/05/2003) |
|
| Terug naar boven |
|
 |
lutg


Geregistreerd op: 15 Aug 2007 Berichten: 1139 Woonplaats: west-vlaanderen
Del.icio.us
|
Geplaatst: Do Apr 17, 2008 9:45 pm Onderwerp: |
|
|
Wij maakten soms de fout om ze meteen op iemands schoot te "droppen". Toen ze kleiner waren, maakten ze daar niets van, maar ineens komt het hé? Dan beginnen ze ook heel luid te huilen, tot ze weer bij mama of papa zitten.
Nu laten we ze een tijdje wennen en op 't gemakje rondkijken en dan is het meestal geen probleem meer om bij een ander op de schoot te zitten.
't Is een belangrijke fase hé, zo leren ze om niet zomaar iedereen te vertrouwen en tonen ze eigenlijk hoezeer ze al gehecht zijn aan mama en papa.
_________________ Mama van E & M (°14/05/2007)
 |
|
| Terug naar boven |
|
 |
Bibi'ke


Geregistreerd op: 01 Okt 2007 Berichten: 377 Woonplaats: Limburg
Del.icio.us
|
Geplaatst: Vr Apr 18, 2008 8:36 am Onderwerp: |
|
|
Wij hebben dat probleem al een maand of 2 met Axana.
Niemand mag haar pakken, iets tegen haar zeggen dan verandert haar gezicht al naar wenen toe.
De peter van haar (heeft zelf 2 kinderen) die leerde ons dat ze ons niet mag zien. Bij hem lukte het dus om haar te pakken. Zolang dat ze met haar rug naar ons zit gaat het goed.
Zo gaan wij proberen haar te wennen aan andere want vanaf volgende maand ga ik terug werken en moeten ze naar de creche...ze zal nog veel wenen denk ik. Goed dat ik ze de eerste dag niet moet gaan af zetten want ik denk dat ik ook tranen zou laten.
_________________ mama van Axel & Axana 27/10/'07 |
|
| Terug naar boven |
|
 |
katreseke


Geregistreerd op: 22 Jan 2007 Berichten: 768 Woonplaats: Zwitserland
Del.icio.us
|
Geplaatst: Vr Apr 18, 2008 12:51 pm Onderwerp: |
|
|
heel eenkennig zijn de mijne nooit geweest, maar op een bepaalde leeftijd ging ik eens met de twins met de trein naar België. Toen mijn ouders ons in Brussel van de trein haalden, nam mijn papa onmiddellijk Hanne vast en die heeft dan ook een vol half uur gehuild en wilde enkel bij mij op de schoot. Mijn ouders zien ze ook niet elke maand en voor de kids waren ze op dat moment vreemde mensen.
Tja, best niets pushen. Rustig de kindjes bij jou houden en ze idd laten rondkijken tot ze kalmeren. De meeste kinderen gaan na een tijdje idd wel degelijk bij de andere persoon op de schoot. Ze hebben gewoon tijd nodig. Ik zou ze zeker niet dwingen, want dan escaleert de situatie enkel. Troost je, na een tijd gaan ze je ouders wel degelijk blijvend herkennen en dan is het geen probleem meer als ze die langere tijd niet gezien hebben. Ik weet niet meer vanaf welke leeftijd het was dat mijn kindjes de oma en opa herkenden ook al hadden ze die 2 maand niet meer gezien.
_________________
    |
|
| Terug naar boven |
|
 |
Jipenjanneke


Geregistreerd op: 12 Mrt 2007 Berichten: 1011 Woonplaats: Stabroek
Del.icio.us
|
Geplaatst: Ma Jun 02, 2008 2:25 pm Onderwerp: |
|
|
Tinne en Wouter hebben dat ook al een hele tijd heel erg!! De laatste tijd lijkt Tinne er wat 'door' te zijn, en begint Wouter het erger te krijgen. Gisteren op het feestje was ik ermee aan het stappen en kwam een meisje van 8 vragen of ze met hem mocht stappen, ik zei ja, en dat ventje weigerde nog een stap te zetten met haar!! Zo omkijken naar mama, zo van, nee, ik wil alleen bij jou zijn! En als Tinne op de arm zit, wil hij er absoluut ook bij zitten (moet dringend dringend dringend werk maken van ringslings, want als we gaan wandelen, komen we vaak met 2 op de arm terug en dan nog een buggy duwen, pfff). Tinne wil opnieuw bij anderen op schoot, maar checkt wel bij mama of papa of 't ok is. Wouter kan ik niet 'uitdelen'... schreeuwt 't kot bijeen...
_________________ Ann, Mama van Tinne en Wouter °09-08-07
 |
|
| Terug naar boven |
|
 |
|