geen zin meer in sex

Kristel · Geplaatst: Vr Aug 29, 2008 3:50 pm Onderwerp:

Ik zou ook hulp zoeken, het duurt gewoon te lang.
Ik heb ook mijn vader verloren, het gaat nu na 4 jaar beter maar met momenten heb ik het nog heel moeilijk.
Ik heb een kennis die nu ook onverwacht zwanger is, zij nam ook anti depresiva en jammer genoeg is er op 34 weken vastgesteld dat er zich vocht opstapeld in de hersenen, wat de gevolgen gaan zijn weten we nog niet maar vermoedelijk zal het kind ook gehandicapt zijn of epilepsie hebben.
Veel succes in ieder geval.
_________________
mama van Dagmar & Greg
19 maart 2003

isarubine · Geregistreerd op: 02 Dec 2005 Berichten: 2204

ik vrees ook dat je je deressie nog niet volledig te boven bent gekomen en de vermoeidheid van een twin erbij is ook niet te onderschatten . Natuurlijk werkt dit op je libido . Ik kan je net als mijn collega's hier aanraden van hulp te zoeken vooraleer je nog een relatie kwijtspeelt erbovenop.
Verder kan ik je ook aanraden van eens echt te praten met je partner en hem uit te leggen dat je er ook onder lijd dat je geen zin meer hebt en maar al te graag die gevoelens van voordien terugkrijgt en dat je er hulp voor gaat zoeken . Dan weet hij ook dat er misschien een eind aan gaat komen en heeft hij wat meer geduld met zijn sexloze leven
_________________
groetjes,
Isabel;mama van Isaline en Ruben 05-01-2005 en Nicolas 21-11-2007

gyt · Geplaatst: Vr Aug 29, 2008 8:29 pm Onderwerp:

in elke grote gemeente vind je een centrum voor geestelijke gezondheidszorg, zeg maar een soort medisch centrum met psychiaters, psychologen, therapeuten, sociale werkers en soms nog andere. In de meeste krijg je een intake-gesprek en kan je met hen bekijken welk soort hulp je wil en nodig hebt.
Maar mijn collega's hier hebben wel gelijk: je depressie lijkt nog niet bepaald overwonnen, of in elk geval teruggekomen sinds de bevalling. Hulp zoeken is geen schande!
Veel sterkte in elk geval!!!
_________________
(meestal) trotse mama van Line (30 aug 2003), Pieter en Lennart (10 okt 2005)

anjake · Geplaatst: Za Aug 30, 2008 8:47 am Onderwerp:

ik ben inderdaad bang dat mijn depressie is terug gekomen,maar ik laat het niet merken aan de buitenwereld.
Bang voor negatieve reacties en vooral voor mijn schoonmoeder.
Als zij het merkt eist ze mijn kinderen helemaal op.
Ze wil mijn moeder al vervangen en als we op stap gaan kan ik niks doen met mijn eigen kinderen(buggy opeisen en andere zaken).
Ik irriteer mij daar enorm aan en aan andere kleine dingen.
Maar heb ook problemen met een familielid,die mee schuldig is aan de dood van mijn moeder.
Ze eiste mijn broer volledig op en mocht zijn familie zo weinig mogelijk zien.
Mijn moeder is daarvan onder doorgegaan en ze nam haar medicatie niet meer in.
Dat ze haar medicatie niet meer innam zijn we na haar dood te weten gekomen want we vonden volle doosjes pillen terug.
En nu kan ze mijn kinderen niet zien opgroeien.
En de abortus.
ik denk regelmatig terug aan dat kleine mensje.
ik dacht dat ik het onder controle had,maar blijkbaar niet.
Meestal zit ik te huilen,gelijk nu,als ik alleen thuis ben en dat niemand het ziet.
In ieder geval bedankt voor jullie steun
_________________
Anja,mama van Enya & Leyla °30/04/08

Vlinderelf · Geplaatst: Za Aug 30, 2008 9:20 am Onderwerp:

Laat je het ons weten als je hulp gezocht en gevonden hebt? Niet te lang wachten he?
_________________
Mama van Ella & Yane °23/01/08
(Yane stierf op 9 februari aan een hartafwijking)

anjake · Geplaatst: Za Aug 30, 2008 9:53 am Onderwerp:

zal ik zeker doen.
_________________
Anja,mama van Enya & Leyla °30/04/08

jakke · Geplaatst: Za Aug 30, 2008 9:15 pm Onderwerp:

anjake je moet je helemaal ni schamen omwillen van je gevoelens,daar is totaal niets mis mee en moet je je zeker ni schuldig over voelen.laat maar eens zien aan de buitenwereld vooral je ventje dat je het moeilijk hebt laat die tranen in hun bijzijn maar rollen. en dduidelijk maken wat en hoe ook naar je schoonmoeder toe,wil jij die koets duwen dan zeg je het gewoon.
als ik lees wat er allemaal in die jaren is gebeurt kan ik goed begrijpen dat je een depressie nog hebt/terug hebt
het enigste wat voor jou goed is is eens gaan praten met dokters die er wat van weten en ook lotgenoten opzoeken want je bent zeker ni alleen.
ook met je ventje praten echt waar zeg wat je voelt schaam je ni is voor niets nodig
ik hoop dat je eruit geraakt en als het helpt schreeuw het hier maar uit
_________________
mama van rani (3-10-96 ) robby (30-4-98 ) en roy (30-4-98 )